การวิเคราะห์สารสำคัญและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของมันพื้นบ้านในภาคเหนือ

Main Article Content

ฺบรรจง อูปแก้ว
อนุชา จันทรบูรณ์
วราวุฒิ โล๊ะสุข
วสุธร บัวคอม
วิโรจน์ มงคลเทพ
ณัฐกร ไชยแสน
กัลยา พงสะพัง
กัญญ์ณพัชญ์ ดวงแก้ว

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์สารสำคัญและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของมันพื้นบ้านในภาคเหนือ ด้วยการตรวจสอบหาสารสำคัญและองค์ประกอบทางเคมีเบื้องต้นในมันพื้นบ้าน สำหรับการพัฒนาเป็นอาหารทางเลือกเพื่อสุขภาพและการปลูกเชิงพาณิชย์ รวมถึงเป็นข้อมูลสนับสนุนการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชพื้นถิ่น โดยทำการศึกษามันพื้นบ้านจำนวน 10 พันธุ์ ประกอบด้วย มันเลือด มันซา มันจาวพร้าว มันแกลบ มันหัวช้าง มันพร้าวยาว มันมือเสือ มันอ้อน มันเสา และมันเหลือง ใช้แผนการทดลองแบบสุ่มภายในบล็อกสมบูรณ์ ทำ 3 ซ้ำ โดยการปลูกทดลองในแปลงของเกษตรกรวิสาหกิจชุมชนแปรรูปผลผลิตการเกษตร บ้านป่าคา ตำบลบ่อสวก อำเภอเมืองน่าน จังหวัดน่าน ปลูกในฤดูกาลผลิตปี 2567/2568 จากการทดลอง พบว่า มันพื้นบ้านทั้ง 10 พันธุ์ ให้ผลผลิตต่างกันอย่างมีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P < 0.01) โดยมันเลือดเป็นพันธุ์ที่มีแนวโน้มให้ผลผลิตสูงสุด คือ 3,713.94  กิโลกรัมต่อไรและมีสหสัมพันธ์ทางบวกระหว่างผลผลิตกับนํ้าหนักหัวสด นํ้าหนักหัวแห้ง และดัชนีพื้นที่ใบ ซึ่งจากการวิเคราะห์สารสำคัญและฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระยังพบว่า ปริมาณแป้ง ปริมาณโปรตีน ปริมาณเส้นใย ปริมาณสารประกอบฟีนอลิก ปริมาณฟลาโวนอยด์ ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระด้วยวิธี DPPH และ ABTS ต่างกันอย่าง  มีนัยสำคัญยิ่งทางสถิติ (P < 0.01) โดยฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระของสารสกัดมันเลือดมีความสัมพันธ์ทางบวกกับปริมาณฟีนอลิกและฟลาโวนอยด์รวมที่วิเคราะห์ได้ ซึ่งจากผลการทดลองในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่ามันเลือดเป็นพันธุ์ที่มีศักยภาพเหมาะสำหรับการปลูกในพื้นที่ภาคเหนือ ในส่วนการต่อยอดการวิจัยควรศึกษาความแปรปรวนทางพันธุกรรมของมันพื้นบ้านเพื่อการรักษาความหลากหลายทางพันธุกรรมที่จะช่วยคงคุณภาพมันพื้นบ้านต่อไป


คำสำคัญ: การเจริญเติบโต, ฟลาโวนอยด์, สารประกอบฟีนอลิก, ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ, มันพื้นบ้าน

Article Details

ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ชนาภร คุณวงศ์, วิลาวัณย์ พร้อมพรม, วรรณชัย ชาแท่น, และศจีรา คุปพิทยานันท์. (2566). ลักษณะทางกายวิภาคปริมาณสารพฤษเคมี และฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดจากลำต้นใต้ดินมันเลือด (Dioscorea alata L.). วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 42(1), 10-19.

เดลินิวส์. (2553). การปลูกมันพื้นบ้าน มันป่าเชิงพาณิชย์. http://www. Dailynews.co.th/web/html/ popup_news/Default.aspx?Newsid188254&NewsType=1&Template.

บรรจง อููปแก้ว และอภิรยา เทพสุุคนธ์. (2567). การศึึกษาสารพฤกษเคมีี ฤทธิ์ต้านอนุุมููลอิสระและผลผลิิตมัันพื้นเมืืองสกุุล Dioscorea spp. . วิิทยาศาสตร์์และเทคโนโลยี, 32(1), 49-62.

บรรจง อูปแก้ว และอนุชา จันทรบูรณ์. (2567). การประเมินความหลากหลายของมันพื้นเมือง สกุล Dioscorea spp. ในจัังหวััดน่านโดยใช้้ผลผลิตและคุณค่าทางโภชนาการ. วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีมหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 43(3), 168-179.

พักพล มุ่งลือ, ขวัญเดือน รัตนา, ศุภาวีร์ แสงจันทร์จิรเดช, นวลใย ญารักษา, และสุพรรนี อะโอกิ. (2565). การทดสอบสารพฤกษเคมีเบื้องต้นและฤทธิ์ต้านออกซิเดชันของมันเสา (Dioscorea alata L.). ก้าวทันโลกวิทยาศาสตร์, 22(2), 83-100.

รักชัย คุรุบรรเจิดจิต. (2558). การทดสอบพันธุ์มันเทศประกอบการรับรองพันธุ์. (รายงานผลการวิจัย). กรมวิชาการเกษตร.

รักชัย คุรุบรรเจิดจิต, ณรงค์ แดงเปี่ยม, กำพล เมืองโคมพัส, เพ็ญจันทร์ สุทธานุกูล, ทัศนัย เพิ่มสัตย์, และพรรณผกา รัตนโกศล. (2558). การปรับปรุงพันธ์มันเทศเพื่อการบริโภคสด. (รายงานผลการวิจัย). กรมวิชาการเกษตร.

ละอองศรี ศิริเกสร, สุชาดา บุญเลิศนิรันดร์, และวชิรญา เหลียวตระกูล. (2561). การเปรียบเทียบการเจริญเติบโตและผลผลิตของมันเทศ 6 พันธุ์. วิจัยมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลศรีวิชัย, 10(3), 411-423.

สมนึก พรมแดง, รงรอง หอมหวน, มณฑา วงศ์มณีโรจน์, รัตนา เอการัมย์, และสุลักษณ์ แจ่มจารัส. (2561). สารสำคัญทางโภชนาการของมันเลือด. วิชาการเกษตรศาสตร์ กำแพงแสน สายวิทยาศาสตร์, 1(1), 19-27.

อำนวย อรรถลังรอง, สุภาวดี สมภาค, ดรุณี สมณะ, และทิพย์ดรุณี สิทธินาม. (2558). การเปรียบเทียบพันธุ์มันเทศลูกผสมเนื้อสีม่วง (ชุดที่ 2). (รายงานผลการวิจัย). กรมวิชาการเกษตร.

โอรส รักชาติ. (2548). สมบัติเคมีฟิสิกส์ของสตาร์ชจากพืชหัวในสกุล Dioscorea. บางชนิดที่พบในประเทศไทย[ปริญญาวิทยาศาสตรดุษฎีบัณฑิต]. มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.

AOAC. (2000). Official Method of Analysis of the Association of Official Analytical Chemists (17 th ed.). The Association of Official Analytical Chemists.

Ayoola, G. A., Coker, H. A., Adesegun, S. A., Adepoju-Bello, A. A., Obaweya, K., Ezennia, E. C., & Atangbayila, T. O. (2008). Phytochemical screening and antioxidant activities of some selected medicinal plants used for malaria therapy in Southwestern Nigeria. Tropical journal of pharmaceutical research, 7(3), 1019–1024.

Basma, A. A., Zakaria, Z., Latha, L. Y., & Sasidharan, S. (2011). Antioxidant activity and phytochemical screening of the methanol extracts of Euphorbia hirta L. Asian Pacific Journal of tropical medicine, 4(5), 386–390.

Darkwa, K., Olasanmi, B., Asiedu, R. and Asfaw, A. (2019). Review of empirical and emerging breeding methods and tools for yam (Dioscorea spp.) improvement: Status and prospects. Journal plant breeding, 139(2), 474-497.

Das, A., Chaudhuri, D., Mandal, N., & Chatterjee, A. (2012). Study of antioxidant and reactive oxygen species scavenging activity of the edible tuber of “greater yam” (Dioscorea alata L.) from north-east India. Asian journal of pharmaceutical and clinical research, 5(3), 74-84.

Gomez, K. A., & A.A. Gomez., 1984, Statistical Procedures for Agricultural Research (2nd ed). John Wiley and Sons.

Lazze, M. C., Savio, M., Pizzala, R., Cazzalini, O., Perucca, P., Scovassi, A.I., Stivala, L.A., & Bianchi, L. (2004). Anthocyanins induce cell cycle perturbations and apoptosis in different human cell lines. Carcinogenesis, 25(8), 1427-33.

Mohsen, S. M., & Ammar, A. S. (2009). Total phenolic contents and antioxidant activity of corn tassel extracts. UK. Journal of agricultural and food chemistry, 112(3), 595-598.

Oka, A.O., & Famurewa, A.C. (2015). Estimation of nutritional and starch characteristics of Dioscorea alata (Water Yam) varieties commonly cultivated in the south-eastern Nigeria. British journal of applied science and technology, 6, 145-152.

Patil, N. B., Adsul, A. B., Khatiwora, E., Kale, A. A., Tambe, A. P., & Deshpande, N. R. (2012). Spectroscopic determination of total phenolic and flavonoid contents of Tribulus terrestric fruits. International journal of chemTech research, 4(3), 899-902.

Pumtes, P., Kongbangkerd, T., Rojsunthornkitti, K., & Jitrepotch, N. (2012). Effect of extraction conditions on antioxidant activities of some Thai herbs. In Proceedings of 4th Naresuan University Annual Conference: Science Research (pp. 52-54). Naresuan University.

Sakthidevi, G., & Mohan, V. R. (2013). Total phenolic, flavonoid contents and in vitro antioxidant activity of Dioscorea alata L. tuber. Journal of pharmaceutical sciences and research, 5(5), 115.

Thaipong, K., Boonprakob, U., Crosby, K., Cisneros-Zevallos, L., & Byrne, D. H. (2006). Comparison of ABTS, DPPH, FRAP, and ORAC assays for estimating antioxidant activity from guava fruit extracts. Journal of food composition and analysis, 19(6–7), 669–675.

Thapyai, C., (2004). Taxonomic Revision of Dioscoreaceae in Thailand [Doctoral Dissertation] Kasetsart University.

Ulbricht, C., Basch, E., Sollars, D., Hammerness, P., & Hashmi, S. (2003). Wild Yam (Dioscoreaceae). Journal of herbal pharmacotherapy, 3(4), 77–91. https://doi.org/10.1080/J157v03n04_08

Wilkin, P., & Thapyai, C. (2009). Dioscoreaceae. In T. Santisuk & K. Larsen (Eds.), Flora of Thailand. (pp. 1-140). Prachachon.

Wu, W. H., Chung, C. J., Liu, L. Y., Jou, H. J., & Wang, T. A. (2005). Estrogenic effect of yam ingestion in healthy postmenopausal women. Journal of the American college of nutrition, 24(4), 235-243.