ผลกระทบของบริการส่งเสริมการเกษตรและสายพันธุ์ยางพาราที่ปรับปรุงใหม่ต่อรายได้ของเกษตรกรในประเทศไทย
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อตรวจสอบผลกระทบของบริการส่งเสริมการเกษตรและการใช้ประโยชน์จากพันธุ์ยางพาราที่ปรับปรุงแล้วต่อรายได้ของเกษตรกรในประเทศไทย การศึกษานี้กล่าวถึงปัญหาผลผลิตทางการเกษตรที่ต่ำและความไม่มั่นคงของรายได้ในหมู่เกษตรกรผู้ปลูกยางพารา โดยเฉพาะอย่างยิ่งเนื่องจากบริการสนับสนุนที่ไม่สอดคล้องกันและประสิทธิภาพที่แตกต่างกันของยางพาราพันธุ์ต่าง ๆ ความสำคัญของการศึกษานี้อยู่ที่ศักยภาพในการให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับกลไกการสนับสนุนทางการเกษตรที่มีประสิทธิภาพและการเลือกพันธุ์ยางพาราที่เหมาะสมเพื่อเพิ่มผลผลิตและรายได้ การวิจัยเชิงปริมาณ โดยใช้แบบสอบถามแบบสํารวจเกษตรกรผู้ปลูกยางพารา 200 รายจาก 4 ภูมิภาคของประเทศไทย ได้แก่ ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ภาคตะวันออก และภาคใต้ การวิเคราะห์การถดถอย และ ANOVA เพื่อกำหนดความสัมพันธ์ระหว่างบริการสนับสนุนทางการเกษตรและพันธุ์ยางพาราที่ได้รับการปรับปรุง และรายได้ของเกษตรกร ผลการวิจัยบ่งชี้ว่าบริการสนับสนุนการเกษตร การเข้าถึงทรัพยากรและความช่วยเหลือทางการเงิน มีอิทธิพลในเชิงบวกต่อรายได้ของเกษตรกร นอกจากนี้ พันธุ์ยางพาราที่ได้รับการปรับปรุง เช่น RRIM 600 และ RRIT 251 ยังถูกระบุว่ามีส่วนสำคัญในการสร้างรายได้ที่สูงขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคที่มีสภาพแวดล้อมที่เหมาะสม ผลการวิจัยเหล่านี้ชี้ให้เห็นว่าบริการสนับสนุนการเกษตรที่ตรงเป้าหมายและการนําพันธุ์ยางพารามาใช้ที่เหมาะสมสามารถเพิ่มผลผลิตและความมั่นคงทางการเงินให้กับเกษตรกรผู้ปลูกยางพาราในประเทศไทย
Article Details
เอกสารอ้างอิง
นธิชา โคตรแสนลี และสุเทพ นิ่มสาย. (2559). การศึกษาโซ่อุปทานยางพาราเพื่อการส่งออก: กรณีศึกษาจังหวัดเชียงราย.
https://postgrads.mfu.ac.th/wp-content/uploads/2022/12/5651209254-กันธิชา-โคตรแสนลี.pdf.
การยางแห่งประเทศไทย. (2568). กยท. เผยโฉมพันธุ์ยางพาราใหม่ RRIT 3904 ลูกผสมพันธุ์ไทย ปลูกง่าย โตไว น้ำยางเยอะ ต้านทานโรค. https://www.raot.co.th/mobile_detail.php?cid=386&nid=89108
คุณัชญ์ มีผดุง และกนกวรรณ จันทร์เจริญชัย. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าร่วมมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีของเกษตรกรผู้ปลูกลำไย: กรณีศึกษาลำไย จังหวัดลำพูน. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 5(4), 29–38.
ชูชาติ ตันอังสนากุล และวรรณดี สุทธินรากร. (2559). ทางออกเพื่อความมั่นคงในอาชีพของเกษตรกรผู้ปลูกยางพารา. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 31(1), 57–62.
ธรรมพร พงศ์พัฒนะพฤทธิ์ และทิพวรรณ จันทมณีโชติ. (ม.ป.ป.). บทบาทที่เกษตรกรคาดหวังและบทบาทปฏิบัติจริงของการยางแห่งประเทศไทยในการพัฒนาเกษตรกรและสถาบันเกษตรกรชาวสวนยาง เขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. https://kb.psu.ac.th/psukb/bitstream/2016/13177/5/5610522014-manuscript.pdf
นริศรา อินทะสิริ และบัณฑิตา ทองชู. (2567). ความต้องการรับการส่งเสริมการเกษตรของเกษตรกรผู้ปลูกยางพารา ตำบลหานโพธิ์ อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(11), 1077–1092.
บัญชา เวียงสมุทร, มาโนชญ์ กูลพฤกษี, ชาติชาย ไชยช่วย, ชัยวัฒน์ มครเพศ, และรัตนา ไชยช่วย. (2557). การสำรวจความต้องการของเกษตรกรต่องานวิจัยยางพาราและงานบริการวิชาการยางพาราของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจันทบุรี. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, 3(1), 48–58.
พนิดา ทรัพยสาร, ดำรงค์ ฐานดี, เสาวคนธ์ สุดสวาสดิ์, และนิเทศ ตินณะกุล. (2567). พลังขับเคลื่อนนโยบายการส่งเสริมการเกษตรไปสู่ภาคปฏิบัติ: กรณีศึกษากลุ่มเกษตรกรผู้ที่เข้าร่วมและไม่เข้าร่วมโครงการพัฒนาและส่งเสริมการผลิตข้าวอินทรีย์ครบวงจรในภาคกลางของประเทศไทย. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 11(2), 480–492. https://doi.org/10.14456/phdssj.2021.36
รักพงษ์ รติคุณูปกร. (2562). บทบาทของการยางแห่งประเทศไทยในการพัฒนายางพาราทั้งระบบ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 10(2), 259–269.
วรรณทนีย์ มีลุน, สุภัทร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา, และศิวพร ศีลเตโช. (2560). อิทธิพลของพื้นที่ปลูกต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของยางพาราสายพันธุ์ RRIM 600 และ RRIT 251 ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารแก่นเกษตร, 45(ฉบับพิเศษ 1), 325-330.
วรางค์รัตน์ ฎาณวรรณ. (2566). ผลกระทบจากปัจจัยทางประชากรและการนำเทคโนโลยีไปใช้ที่มีผลต่อรายได้และผลิตภาพของครัวเรือนเกษตรกรไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
https://doi.org/10.58837/chula.the.2023.333
วีระยุทธ พรพจน์ธนมาศ. (2565). ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณกับความเป็นสากล (ที่ยังไม่เป็นสากล?). วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 5(2), 120-161.
ศรีอำไพ อิงคกิตติ. (2567). สายงานวิจัยธุรกิจ กลุ่มกลยุทธ์และนวัตกรรม. ธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน).
ศิริรัตน์ ขานทอง, พัดยศ เพชรวงษ์, และละเอียด ศิลาน้อย. (2564). เทคนิคการคำนวณย้อนกลับจากจำนวนตัวอย่างที่เก็บได้จริง เพื่อทราบระดับความเชื่อมั่นหรือความคลาดเคลื่อนที่แท้จริงในการศึกษาสัดส่วนประชากรในการวิจัยเชิงปริมาณ. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์, 5(2), 84–98.
สมาพร เรืองสังข์. (2567). เกษตรทฤษฎีใหม่บนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของเกษตรกรและชุมชน. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 10(2), 301–316.
สิริยุพา เลิศกาญจนาพร. (2566). ต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกข้าวนาปีของเกษตรกรโครงการระบบส่งเสริมการเกษตรแบบแปลงใหญ่ อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร, 40(1), 130–138.
สุทธิพงษ์ อ่างทอง. (2566). พฤติกรรมทางเศรษฐกิจของเกษตรกรในช่วงการชะลอตัวของราคายาง: กรณีศึกษาภายใต้บริบทของเกษตรกรที่แตกต่างกัน 3 กลุ่ม. วารสารยางพารา, 44(3), 1–10.
สุภาวดี สายสนิท และรัฐยา พรหมหิตาทร. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถในการส่งออกของธุรกิจหมอนและที่นอนยางพาราในจังหวัดพัทลุง. วารสารวิทยาการจัดการวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 4(2), 121–136.
อภิสิทธิ์ ไชยลาภ และฮากีมาน ดอเลาะ. (2565). การผลิตยางพาราและความต้องการการส่งเสริมของเกษตรกรภายใต้เหตุการณ์ความไม่สงบในจังหวัดนราธิวาส: กรณีศึกษาตำบลบองอ อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส. วารสารแก่นเกษตร, 50(ฉบับพิเศษ 1), 377–383.
Raosoft. (2004). Sample size calculator. http://www.raosoft.com/samplesize.html
