Impact of Agricultural Extension Services and Improved Rubber Varieties on Farmers' Incomes in Thailand
Main Article Content
Abstract
The study explored the influence of agricultural extension services and improved rubber varieties on farmers’ income levels in Thailand. It addressed key challenges in rubber farm productivity, which were often linked to inadequate support systems and the variable performance of different rubber cultivars. The significance of this research lies in its potential to inform more effective agricultural support strategies and guide the selection of appropriate rubber varieties to enhance both yield and profitability. A quantitative research design was employed, involving surveys questionnaires distributed to 200 rubber farmers across the Northern, Northeastern, Eastern and Southern regions of Thailand. To examine the relationships between farmers’ income and the independent variables ¬¬¬extension service and improved rubber varieties statistical analysis including, ANOVA and regression were employed. The findings reveal that across the robust agricultural support such as input resources and financial assistance positively correlates this with higher income levels additionally. The adoption of high-performing cultivars like RRIM 600 and RRIT251 contributed to increased income, particularly in environmentally favorable arears. The results underscore the importance of targeted extension services and strategic varietal selection in improving the livelihoods of rubber growers. This study offers valuable insights for policymakers, extension workers and farmers aiming to promote the sustainability and economic viability of rubber cultivation in Thailand.
Article Details
References
กันธิชา โคตรแสนลี และสุเทพ นิ่มสาย. (2559). การศึกษาโซ่อุปทานยางพาราเพื่อการส่งออก: กรณีศึกษาจังหวัดเชียงราย.
https://postgrads.mfu.ac.th/wp-content/uploads/2022/12/5651209254-กันธิชา-โคตรแสนลี.pdf.
การยางแห่งประเทศไทย. (2568). กยท. เผยโฉมพันธุ์ยางพาราใหม่ RRIT 3904 ลูกผสมพันธุ์ไทย ปลูกง่าย โตไว น้ำยางเยอะ ต้านทานโรค. https://www.raot.co.th/mobile_detail.php?cid=386&nid=89108
คุณัชญ์ มีผดุง และกนกวรรณ จันทร์เจริญชัย. (2566). ปัจจัยที่มีผลต่อการตัดสินใจเข้าร่วมมาตรฐานการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีของเกษตรกรผู้ปลูกลำไย: กรณีศึกษาลำไย จังหวัดลำพูน. วารสารสังคมศาสตร์ปัญญาพัฒน์, 5(4), 29–38.
ชูชาติ ตันอังสนากุล และวรรณดี สุทธินรากร. (2559). ทางออกเพื่อความมั่นคงในอาชีพของเกษตรกรผู้ปลูกยางพารา. วารสารศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 31(1), 57–62.
ธรรมพร พงศ์พัฒนะพฤทธิ์ และทิพวรรณ จันทมณีโชติ. (ม.ป.ป.). บทบาทที่เกษตรกรคาดหวังและบทบาทปฏิบัติจริงของการยางแห่งประเทศไทยในการพัฒนาเกษตรกรและสถาบันเกษตรกรชาวสวนยาง เขตจังหวัดประจวบคีรีขันธ์. https://kb.psu.ac.th/psukb/bitstream/2016/13177/5/5610522014-manuscript.pdf
นริศรา อินทะสิริ และบัณฑิตา ทองชู. (2567). ความต้องการรับการส่งเสริมการเกษตรของเกษตรกรผู้ปลูกยางพารา ตำบลหานโพธิ์ อำเภอเขาชัยสน จังหวัดพัทลุง. Journal of Roi Kaensarn Academi, 9(11), 1077–1092.
บัญชา เวียงสมุทร, มาโนชญ์ กูลพฤกษี, ชาติชาย ไชยช่วย, ชัยวัฒน์ มครเพศ, และรัตนา ไชยช่วย. (2557). การสำรวจความต้องการของเกษตรกรต่องานวิจัยยางพาราและงานบริการวิชาการยางพาราของมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก วิทยาเขตจันทบุรี. วารสารสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลตะวันออก, 3(1), 48–58.
พนิดา ทรัพยสาร, ดำรงค์ ฐานดี, เสาวคนธ์ สุดสวาสดิ์, และนิเทศ ตินณะกุล. (2567). พลังขับเคลื่อนนโยบายการส่งเสริมการเกษตรไปสู่ภาคปฏิบัติ: กรณีศึกษากลุ่มเกษตรกรผู้ที่เข้าร่วมและไม่เข้าร่วมโครงการพัฒนาและส่งเสริมการผลิตข้าวอินทรีย์ครบวงจรในภาคกลางของประเทศไทย. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 11(2), 480–492. https://doi.org/10.14456/phdssj.2021.36
รักพงษ์ รติคุณูปกร. (2562). บทบาทของการยางแห่งประเทศไทยในการพัฒนายางพาราทั้งระบบ. วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 10(2), 259–269.
วรรณทนีย์ มีลุน, สุภัทร์ อิศรางกูร ณ อยุธยา, และศิวพร ศีลเตโช. (2560). อิทธิพลของพื้นที่ปลูกต่อการเจริญเติบโตและผลผลิตของยางพาราสายพันธุ์ RRIM 600 และ RRIT 251 ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารแก่นเกษตร, 45(ฉบับพิเศษ 1), 325-330.
วรางค์รัตน์ ฎาณวรรณ. (2566). ผลกระทบจากปัจจัยทางประชากรและการนำเทคโนโลยีไปใช้ที่มีผลต่อรายได้และผลิตภาพของครัวเรือนเกษตรกรไทย [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต]. จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
https://doi.org/10.58837/chula.the.2023.333
วีระยุทธ พรพจน์ธนมาศ. (2565). ระเบียบวิธีวิจัยเชิงปริมาณกับความเป็นสากล (ที่ยังไม่เป็นสากล?). วารสารรามคำแหง ฉบับรัฐประศาสนศาสตร์, 5(2), 120-161.
ศรีอำไพ อิงคกิตติ. (2567). สายงานวิจัยธุรกิจ กลุ่มกลยุทธ์และนวัตกรรม. ธนาคารแลนด์ แอนด์ เฮ้าส์ จำกัด (มหาชน).
ศิริรัตน์ ขานทอง, พัดยศ เพชรวงษ์, และละเอียด ศิลาน้อย. (2564). เทคนิคการคำนวณย้อนกลับจากจำนวนตัวอย่างที่เก็บได้จริง เพื่อทราบระดับความเชื่อมั่นหรือความคลาดเคลื่อนที่แท้จริงในการศึกษาสัดส่วนประชากรในการวิจัยเชิงปริมาณ. วารสารมนุษย์ศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเอเชียอาคเนย์, 5(2), 84–98.
สมาพร เรืองสังข์. (2567). เกษตรทฤษฎีใหม่บนพื้นฐานปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาคุณภาพชีวิตของเกษตรกรและชุมชน. วารสาร มจร บาฬีศึกษาพุทธโฆสปริทรรศน์, 10(2), 301–316.
สิริยุพา เลิศกาญจนาพร. (2566). ต้นทุนและผลตอบแทนจากการปลูกข้าวนาปีของเกษตรกรโครงการระบบส่งเสริมการเกษตรแบบแปลงใหญ่ อำเภอแม่ใจ จังหวัดพะเยา. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร, 40(1), 130–138.
สุทธิพงษ์ อ่างทอง. (2566). พฤติกรรมทางเศรษฐกิจของเกษตรกรในช่วงการชะลอตัวของราคายาง: กรณีศึกษาภายใต้บริบทของเกษตรกรที่แตกต่างกัน 3 กลุ่ม. วารสารยางพารา, 44(3), 1–10.
สุภาวดี สายสนิท และรัฐยา พรหมหิตาทร. (2566). ปัจจัยที่ส่งผลต่อความสามารถในการส่งออกของธุรกิจหมอนและที่นอนยางพาราในจังหวัดพัทลุง. วารสารวิทยาการจัดการวไลยอลงกรณ์ปริทัศน์, 4(2), 121–136.
อภิสิทธิ์ ไชยลาภ และฮากีมาน ดอเลาะ. (2565). การผลิตยางพาราและความต้องการการส่งเสริมของเกษตรกรภายใต้เหตุการณ์ความไม่สงบในจังหวัดนราธิวาส: กรณีศึกษาตำบลบองอ อำเภอระแงะ จังหวัดนราธิวาส. วารสารแก่นเกษตร, 50(ฉบับพิเศษ 1), 377–383.
Raosoft. (2004). Sample size calculator. http://www.raosoft.com/samplesize.html