Efficiency of Chemicals for Controlling Bacterial Blight Disease of Rice
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
Bacterial blight (BB) disease caused by Xanthomonas oryzae pv. oryzae (Xoo). This disease causes severe damage as well as a reduction in yield overall. BB epidemics have increased rapidly in recent years. The use of chemicals is one practical method. The aim of this research was to evaluate the efficacy of bacterial blight chemicals, including zinc thiazole, copper hydroxide, copper oxychloride, and tribasic copper sulfate at recommended dosages with the paper disc diffusion method in the laboratory conditions to suppress five Xoo isolates, namely XanSPB2019, XanCNT2019, XanCMI2019, XanPLG2019, and XanSKN2019. The results showed that copper oxychloride significantly controlled the growth of Xoo bacteria as compared to the control. Copper hydroxide and tribasic copper sulfate ranked second. The Phitsanulok 2 rice variety and an artificial inoculation with bacterial suspension using the clipping method were used in experiments carried out in the experimental greenhouse. The results indicated that zinc thiazole was the most effective treatment for bacterial blight, with a statistically significant difference from the control. The following are copper oxychloride, copper hydroxide and tribasic copper sulfate. The comparable percentages of severity were 21.19, 28.06, 30.95, and 31.16. respectively. Three paddy field conditions were tested: 1) in the dry season 2022 at Hantra subdistrict, Phra Nakhon Si Ayutthaya district, Phra Nakhon Si Ayutthaya province 2) in the wet season 2022 at Don Ko Ka subdistrict, Bang Nam Priao district, Chachoengsao province and 3) in the wet season 2022 at Don Chimplee subdistrict, Bang Nam Priao district, Chachoengsao Province. The zinc thiazole group showed the lowest percentage of disease severity, 15.38, 10.37, and 10.99, respectively, in Bang Nam Priao District, Chachoengsao province. Zinc thiazole was found to be the most effective chemical with percentages of severity 15.38 10.37 and 10.99, significantly different from the control were 68.75, 15.56 and 38.92 respectively. In conclusion, zinc thiazole is the most effective chemical for controlling bacterial blight.
Article Details
References
กรมวิชาการเกษตร. 2564. คำแนะนำการจัดทำแผนการทดลองประสิทธิภาพสารป้องกันกำจัดโรคพืช ปี 2564. กลุ่มวิจัยโรคพืช สำนักวิจัยพัฒนาการอารักขาพืช กรมวิชาการเกษตร.
กองวิจัยและพัฒนาข้าว กรมการข้าว. 2562. ศัตรูข้าวและการป้องกันกำจัด. พิมพ์ครั้งที่ 1. กรุงเทพมหา นคร: บริษัท อาร์ต ควอลิไฟท์ จำกัด.
จารุวี อันเซตา ธีรยุทธ ตู้จินดา คนึงนิตย์ เหรียญวรากร และ สุจินต์ ภัทรภูวดล. 2565. การกระจายตัวของสายพันธุ์เชื้อ Xanthomonas oryzae pv. oryzae ในภาคกลางของ ประเทศไทย. วารสารแก่นเกษตร. 50 (1), 204-215.
ชานนทร์ แสงจันทร์. 2557. การควบคุมโรคเน่าเละที่เกิดจากเชื้อแบคทีเรีย Erwinia carotovora pv. carotovora ในผักกาดเขียวปลีโดยใช้ความต้านทานจากสิ่งกระตุ้น. วิทยานิพนธ์ปริญญาโท สาขาวิชาพืชศาสตร์ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารี.
ชลิดา เล็กสมบูรณ์. 2557. โรคพืชและการวินิจฉัย. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์.
ดวงกมล บุญช่วย อนรรฆพล บุญช่วย และ เสน่ห์ คชรัตน์. 2555. การลดระดับความรุนแรงของโรคขอบใบแห้งของข้าวโดยวิธีผสมผสานในนาชลประทานภาคเหนือตอนล่าง. ใน: บทคัดย่อการประชุมวิชาการข้าวแห่งชาติครั้งที่ 2. การประชุมวิชาการข้าวแห่งชาติครั้งที่ 2, 21-23 ธ.ค. 2555, กรุงเทพมหานคร: สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ.
ดวงกมล บุญช่วย. 2558. ปฏิกิริยาของสายพันธุ์/พันธุ์ข้าวจากแหล่งเชื้อพันธุ์ธนาคารเชื้อพันธุ์ข้าวและ INGER ต่อโรคไหม้และโรคขอบใบแห้งจังหวัดชัยนาท. ใน: การประชุมวิชาการข้าวและธัญพืชเมืองหนาว ครั้งที่ 32 ประจำปี 2558. วันที่ 21-23 เมษายน 2558 ณ เมธาวลัย ชะอำ จ.เพชรบุรี.
ปิยะวรรณ ใยดี พันนิภา ยาใจ และ นิภาพรรณ แก้วประดับ. 2556. ประสิทธิภาพสารเคมีป้องกันกำจัดโรคขอบใบแห้ง: ไอโซเลตแพร่และอุตรดิตถ์. ใน: การสัมมนาวิชาการกลุ่มศูนย์วิจัยข้าวภาคเหนือตอนบนและภาคเหนือตอนล่าง วันที่26-27 มีนาคม 2556 ณ โรงแรมดิเอ็มเพรส อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่.
พยอม โคเบลลี่ และธีรดา หวังสมบูรณ์ดี. 2560. โรคขอบใบแห้งของข้าวในประเทศไทย: สถานการณ์การระบาดของโรคปัจจุบัน. Unisearch Journal. 4: 23-27.
พากเพียร อรัญนารถ นงรัตน์ นิลพานิชย์ และรัศมีฐิติเกียรติพงศ์ 2552. ประสิทธิภาพของสารป้องกันกำจัดโรคพืชบางชนิดต่อโรคขอบใบแห้งของข้าว. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร. 40(พิเศษ1), 51-54.
วันพร เข็มมุกด์ ศุภลักษณา หล่าจันทึก สุนิสา คงสมโอษฐ์ วิลาวรรณ จั่นแก้ว รินันทา คำน้อม รุ่งทิวา วงค์ไชย จันจิรา ชัยกล้า และ วิชชุดา รัตนากาญจน์. 2562. ประสิทธิภาพสารเคมีป้องกันกำจัดโรคขอบใบแห้งและโรคเมล็ดด่างของข้าว. ใน: การประชุมวิชาการข้าวและธัญพืชเมืองหนาว ครั้งที่ 36 พ.ศ. 2562. วันที่ 12-15 พฤษภาคม 2562. ณ ณ โรงแรมแกรนด์ฟอร์จูน นครศรีธรรมราช อำเภอเมือง จังหวัดนครศรีธรรมราช.
สาวิตรี ดือราแม. 2561. การผลิตเอ็กโซพอลิแซ็กคาไรด์ จากแบคทีเรียแลกติกและการประยุกต์ใช้. วารสารอาหาร. 48(3), 21-30.
อภิสิทธิ์ โฆษิตชัยยงค์ จันทร์ฉาย ทองปิ่น ขวัญเนตร สมบัติสมภพ ชญาน์ จันทวสุ ธีระศักดิ์ หมากผิน เอกชัย วิมลมาลา และณรงค์ฤทธิ์ สมบัติภพ. 2553. สมบัติของวัสดุและความสามารถในการยับยั้งเชื้อแบคทีเรียของพอลิเอทิลีนความหนาแน่นสูงที่ผสมไตรโคลซาน. วารสารวิจัยและนวัตกรรมเพื่ออุตสาหกรรมไทย. 1(3), 16-27.
อุดมศักดิ์ เลิศสุชาตวนิช. 2555. ประสิทธิภาพของสาร Bacbicure 25 percent WP ในการควบคุมโรคแคงเกอร์ของมะนาว. วารสารวิทยาศาสตร์เกษตร. 43(1), 15-22.
Chen, X., L. Zhou, P. Laborda, Y. Zhao, K. Li, and F. Liu. 2019. First method for dissolving zinc thiazole and re-evaluation of its antibacterial properties against rice bacterial blight disease. Phytopathology Research. 1(1), 1–10.
Ibrahim, H.M.M. 2015. Green synthesis and characterization of silver nanoparticles using banana peel extract and their antimicrobial activity against representative microorganisms. Journal of Radiation Research and Applied Sciences. 8(3), 265–275.
Leoni, A., A. Locatelli, R. Morigi, and M. Rambaldi. 2014. Novel thiazole derivatives: a patent review (2008–2012. Part 2). Expert Opinion on Therapeutic Patents. 24(7), 759–777.
Liang, X., X. Yu, W. Dong, S. Guo, S. Xu, J. Wang, and M. Zhou. 2015. Two thiadiazole compounds promote rice defence against Xanthomonas oryzae pv. oryzae by suppressing the bacterium’s production of extracellular polysac- charides. Molecular Plant Pathology. 16(8), 882–892.
Martí, M., B. Frígols, and A. Serrano-Aroca. 2018. Antimicrobial characterization of advanced materials for bioengineering applications. Journal of Visualized Experiments. (138), e57710.
Mew, T.W., A.M Alvarez, J.E Leach and J. Swings. 1993. Focus on Bacterial Blight of Rice. Plant Disease. 77(1), 5-12.
Oostendorp, M., W. Kunz, B. Dietrich, and T. Staub. 2001. Induced disease resistance in plants by chemicals. European Journal of Plant Pathology. 107(1), 19–28.
Raghunandana, A., D. Pramesh, S. Gururaj, C. Amoghavarsha, M.K. Yadav, U. Ngangkham, H.D. Pushpa, M.K. Prasannakumar, B.T. Raghavendra, and N.R. Harischandra. 2023. Genetic diversity and pathotype profiling of Xanthomonas oryzae pv. oryzae isolates from diverse rice growing ecosystems of Karnataka state of India. Plant Protection Science. 59(1), 31–47.
Turan-Zitouni, G., Ş. Demirayak, A. Özdemir, Z.A. Kaplancıklı, and M.T. Yıldız. 2004. Synthesis of some 2-[(benzazole-2-yl) thioacetylamino] thiazole derivatives and their antimicrobial activity and toxicity. European Journal of Medicinal Chemistry. 39(3), 267–272.
Yu, Y.-J., Z. Chen, P.T. Chen, and I.-S. Ng. 2018. Production, characterization and antibacterial activity of exopolysac- charide from a newly isolated Weissella cibaria under sucrose effect. Journal of Bioscience and Bioengineering. 126(6), 769–777.
