การฝึกอบรมและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ที่มีผลต่อประสิทธิภาพการปฏิบัติงานของพนักงาน บริษัทบางกอกเมทัลเครท จำกัด

boonnum manochat; Pisamai Laothai

Authors

boonnum manochat Division of Management, Master of Business Administration Program, Thonburi University, Nong Khang Phlu Subdistrict, Nong Khaem District, Bangkok 10160, Thailand
Pisamai Laothai Division of Management, Master of Business Administration Program, Thonburi University, Nong Khang Phlu Subdistrict, Nong Khaem District, Bangkok 10160, Thailand

Keywords:

Training Human , Human Resource , Development Work Efficiency

Abstract

The objectives of this research were to examine the levels of training and human resource development, and to analyze the influence of training on the job performance of employees in a private enterprise. This study employed a quantitative research methodology. Questionnaires were utilized as a tool to collect data from 164 employees of Bangkok Metal Crate Co., Ltd. Data were analyzed using descriptive statistics, including mean and standard deviation, as well as inferential statistics, specifically correlation analysis and multiple regression analysis. The research findings indicated that the overall levels of training and human resource development were at a high level. Furthermore, they exerted a statistically significant positive influence on job performance. In particular, training needs analysis and training evaluation were the key factors contributing to employee job performance. Based on these findings, it is recommended that organizations systematically plan training programs aligned with job descriptions, and implement continuous follow-up evaluations to enhance personnel potential and sustainably increase competitive advantage.

References

กิตติคุณ ศิริวัฒน์. (2566). การจัดการทรัพยากรมนุษย์ในยุคดิจิทัลกับการเพิ่มประสิทธิภาพการทำงานของพนักงาน. วารสารบริหารธุรกิจและการจัดการ, 11(2), 45–58.

วรรณวนัช บุญช่วย. (2562). การพัฒนาเครื่องมือวัดและการทดสอบความสอดคล้องเชิงเนื้อหาในงานวิจัยเชิงพฤติกรรมศาสตร์. โรงพิมพ์มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.

วิโรจน์ นรารักษ์. (2564). การบริหารทรัพยากรมนุษย์และประสิทธิภาพองค์กร (พิมพ์ครั้งที่ 3). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

สมชาย น้ำวงศา, นพดล นฤเทพประดิษฐ์ และ นภา ยาวิรัช. (2563). การฝึกอบรมและพัฒนาทรัพยากรมนุษย์กับประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานในองค์กรธุรกิจเอกชน. วารสารการจัดการธุรกิจ, 14(2), 112–125.

สุชาติ ทองดี. (2563). ปัจจัยที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของพนักงานระดับปฏิบัติการ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต, มหาวิทยาลัยธนบุรี]. คลังปัญญามหาวิทยาลัยธนบุรี.

Armstrong, M. (2014). Armstrong's handbook of human resource management practice (13th ed.). Kogan Page.

Becker, G. S. (1964). Human capital: A theoretical and empirical analysis, with special reference to education. National Bureau of Economic Research.

Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (4th ed.). SAGE Publications.

Cronbach, L. J. (1974). Essentials of psychological testing (3rd ed.). Harper & Row.

Kothari, C. R. (2004). Research methodology: Methods and techniques (2nd ed.). New Age International Publishers.

Mathis, R. L., & Jackson, J. H. (2011). Human resource management (13th ed.). South-Western Cengage Learning.

Sturges, H. A. (1926). The choice of a class interval. Journal of the American Statistical Association, 21(153), 65–66. https://doi.org/10.1080/01621459.1926.10502161